بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي

137

التوسل إلى الترسل ( فارسى )

انكسار متسربل روى « 1 » بهزيمت نهادند « 2 » ، كانهم حمر مستنفرة فرت من قسورة ، و روايح ظفر و پيروزى در تنسم آمد و تأييد يزدانى ببشارت « 3 » فتح و نصرت ندا درداد ، و تيغ ( زبان‌دار « 4 » ) كه بانديشهء نصرت اسلام از نيام براهيخته « 5 » بوديم از سر قدرت تمام ( بانك برداشت كه « 6 » ) چنين كنند بزرگان چو كرد بايد كار * چنين نمايد شمشير خسروان آثار « 7 » على الجملة و التفصيل در يك لحظه چنان قلعه محكمترين « 8 » قلاع عالم و معظمترين بقاع گيتى است « 9 » بشمشير قهر گشاده گشت ، و ابواب اباطيل امانى بر دشمنان دولت بسته ماند ، ( و غبار امل در چشم خذلان ايشان آمد « 10 » ) آن كوته‌نظران را تيره كرد ، و تيسير « 11 » آن مدابير بىرأى و تدبير از دستبرد حشم منصور ما « 12 » پايمال فنا شدند ، مع هذا در سر چنان حالتى فضل و عفو را كار بستيم ، و عنان انتقام را در آن مقام از دست سورت غضب باز ستديم « 13 » و سلطان نفس اماره را « 14 » از راندن حكم سياست باستعطاف حلم و خرد تسكين داديم ، و بحقن دماء و حفظ اموال آن جماعت مثال ( فرموديم ، و خويشتن را با سرف « 15 » ) قدرت حالى مثوبت و الكاظمين انغيظ و العافين عن الناس ذخيره نهاديم ، و آيت « 16 » و احسن كما احسن الله اليك « 17 » كار بستيم ، و كدام سعادت تواند بود و راى آنكه مقاصد دولت بىرنج انتظار حاصل گردد ، و ثواب آن جهانى « 18 » بثناء اين جهانى « 19 » مقرون شود ، و الحمد للّه على هذه المنن السنية و النعم الهنية حمدا يستدر لبان « 20 » النوال و يستقر به بنيان الجلال . چون فتح « 21 » معظم كه بحقيقت طراز كسوت عالم و تاج فرق اسلام و جمال

--> ( 1 ) و روى . ( 2 ) ضا ، كه . ( 3 ) بشارت . ( 4 ) زفان دراز . ( 5 ) براهخته . ( 6 ) برداشت ( شعر ) . ( 7 ) در نسخهء پاريس دو مصراع مقدم و مؤخر شده است . ( 8 ) ظ ، كه محكم‌ترين . ( 9 ) گيتى . ( 10 ) و غبار خذلان چشم امل . ( 11 ) و بيشتر . ( 12 ) سا . ( 13 ) بستديم . ( 14 ) اماره . ( 15 ) فرمود ، و خويشتن باشرف . ( 16 ) سا . ( 17 ) اليك را . 18 و 19 جهان . ( 20 ) البان ( ظ ، منه البان ) . ( 21 ) چنين فتحى .